Wij hebben onszelf bij K+V allemaal de vraag gesteld waar voor ieder van ons over 2011 de focus heeft gelegen. Zo op het eerste oog een niet al te ingewikkelde vraag bij een dienstverlenende organisatie als wij zijn, het meest voor de hand liggende antwoord luidt immers: 'bij de klant natuurlijk'. Voor mij is dat echter niet goed genoeg.

Onze klanten, ik spreek liever van opdrachtgevers of relaties, mogen toch op zijn minst verwachten dat onze focus bij hen ligt. Daar vragen ze om en betalen ze voor als wij voor hen een search naar tijdelijke of vaste ondersteuning hebben weten in te vullen. Betaald worden voor een te leveren dienst en de focus daarop is wat mij betreft nog steeds niet goed genoeg. Het is té makkelijk, té veel 'u vraagt en wij draaien'. Al enige jaren geleden zijn wij tot die conclusie gekomen. En ik denk niet alleen wij. In de omgeving van de zakelijke dienstverlening, zeker in die waar het zoals wij zeggen 'gaat om mensen' is het al langer dé opgave om voor opdrachtgevers een beleving te creëren, iets waar ze niet direct om hebben gevraagd maar wel direct aan terugdenken als hen gevraagd wordt wat zij zich herinneren van een bureau.

Het creëren van die beleving is mijn focus geweest in 2011 en ik heb geprobeerd deze eruit te laten bestaan om iedere keer een verbinding tot stand te brengen. Niet alleen een verbinding tussen opdrachtgever en kandidaat, maar meer dan dat. Een verbinding tussen twee mensen met hun dromen en ambities, met hun drive om hun persoonlijke doelen te realiseren, hun organisaties én zichzelf beter te maken. Hun gezamenlijke zorg voor het belang van de medewerkers binnen die organisaties en de maatschappelijke doelen die zij nastreven. Een verbinding dus die energie en plezier oplevert, die het de moeite waard maakt en die 's avonds aan de keukentafel tot enthousiaste verhalen leidt. Die beleving en verbinding dus.
Ik ben vast van plan daar in 2012 mee door te gaan, het heeft mij in 2011 in ieder geval veel energie opgeleverd. Ik wens jou en de jouwen dat ook in 2012 toe.

Fred Doeleman